10 Ο Μιχάλης και το ξινό κεράσι.

Ο Μιχάλης είναι ένας πολύ καλός φίλος με τον οποίο τα λέμε συχνά. Έχει άποψη σχεδόν για όλα τα θέματα και οι συζητήσεις μας ποτέ δεν είναι βαρετές. Προχθές συζητούσαμε για την οικονομική κρίση και την κατάσταση που επικρατεί γενικώς στο παγκόσμιο στερέωμα και καθώς αναφέραμε στην κουβέντα που είχαμε την Γερμανία, μου είπε ένα περιστατικό που είχε όταν κάποτε πήγε με τον αδερφό του εκεί για να παραβρεθούν σε μία βάφτιση.

Στην πόλη που βρισκόντουσαν σε κάθε σπίτι υπήρχε και ένας κήπος συμμαζεμένος με κάθε λογής λουλούδια και δεντράκια. Έτσι λοιπόν όπως περπατούσαν στον δρόμο ο Μιχάλης με τον μικρό αδερφό του Μανούσο, είδε από ένα κήπο να προεξέχει από την περίφραξη ένα κλαδί κερασιάς γεμάτο με κεράσια. Έτσι λοιπόν ο Μιχάλης μη μπορώντας να αντισταθεί στον πειρασμό και σαν αγρότης που είναι ήθελε να δοκιμάσει από πρώτο χέρι την Γερμανική παραγωγή, άπλωσε το χέρι του και έκοψε ένα κεράσι από το κλαδί. Ο άνθρωπος πριν καλά καλά προλάβει να το καταπιεί άκουσε

6 Ποιό θα είναι το μέλλον της ελληνικής μουσικής;

Προχθές έβλεπα ένα βίντεο που έχει κυκλοφορήσει στο facebook το οποίο ήταν από ένα τοπικό κανάλι της Καβάλας και έδειχνε τον αγαπημένο μου Έλληνα καλλιτέχνη Στέλιο Ρόκκο να δίνει μια μίνι συνέντευξη. Σε κάποιο σημείο της συζήτησης λοιπόν μου έκανε μεγάλη εντύπωση όταν σε μια ερώτηση της δημοσιογράφου που αφορούσε την νέα του δισκογραφική δουλειά και συγκεκριμένα σε ερώτηση για το ποιά κυριακάτικη εφημερίδα θα έχει το cd, ο Στέλιος της απάντησε ότι το cd θα κυκλοφορήσει κανονικά από την δισκογραφική του εταιρεία και θα πωλείτε στα δισκοπωλεία και μάλιστα θα έχει δώρο και μια εφημερίδα μαζί. Σίγουρα έκανε χιούμορ όσο αφορά την εφημερίδα αλλά παράλληλα εμμέσως πλην σαφώς ήθελε να θίξει και την κατάσταση που επικρατεί πλέον στην ελληνική μουσική σκηνή και δισκογραφία.

8 Έφυγε από την ζωή ο Νίκος Παπάζογλου

Ένας από τους πλέον αγαπημένους τραγουδοποιούς και ερμηνευτές, ο Νίκος Παπάζογλου έχασε την Κυριακή την πολύχρονη μάχη με την επάρατη νόσο σε ηλικία 63 ετών. Ο Νίκος Παπάζογλου γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1948 στη Θεσσαλονίκη. Τα πρώτα του τραγούδια τα έγραψε την περίοδο του 1965 και κάποια από αυτά τραγουδήθηκαν από τον Πασχάλη, τον οποίο ο Παπάζογλου αντικατέστησε στους Olympians για να κάνει την στρατιωτική του θητεία!

11 Οι γιοί του μαχαραγιά

Μια φορά κι ένα καιρό, σε ένα βασίλειο   χτισμένο μέσα      στο πράσινο, δίπλα σε ένα ποτάμι, ζούσε ένας μαχαραγιάς   με τη γυναίκα του, που κυβερνούσε με σύνεση και αγάπη το λαό του. Μα ο καημός του ήταν μεγάλος. Γιατί όση ηρεμία είχε στο βασίλειο  του, τόση δεν είχε μέσα στο ίδιο το παλάτι του. Είχε τρεις γιους, πηγή των  βασάνων του, και του καημού του. Οι τρεις του γιοι, είχαν μεγαλώσει πια, αλλά ήταν αδύνατο να συμφωνήσουν μεταξύ τους σε κάτι. Τσακώνονταν για όλα. Έρχονταν στα χέρια, με τη πιο ασήμαντη αιτία, καταλήγοντας  πάντα να μαλώνουν , για το ποιος ήταν ο καλύτερος.

16 Πάλι μαζί μετά από τόσο καιρό

   Πέρασαν σχεδόν δύο μήνες από την τελευταία ανάρτηση που έκανα στο μπλογκ μου. Από εδώ και στο εξής θα είμαστε πάλι μαζί και θα τα λέμε πιο συχνά. Όλο αυτό το διάστημα που απείχα από την “ενεργό δράση” επισκεπτόμουν τα δικά σας μπλογκ και σε κάποια από αυτά σχολίαζα όταν είχα κάτι να πω. Ο λόγος που αποφάσισα να απομακρυνθώ ήταν γιατί ήθελα να καταλάβω πως λειτουργεί όλη αυτή η ιδέα και η αλήθεια είναι ότι κατάλαβα πολλά πράγματα.

    Ο λόγος που κάθισα να ασχοληθώ με την δημιουργία ενός ιστολόγιου ήταν ο φίλος μου ο AATON. Μπήκα κάποτε στο δικό του μπλογκ και πραγματικά  μου άρεσε τόσο πολύ σαν ιδέα που είπα ότι θα φτιάξω κι εγώ το δικό μου. Το πιο σημαντικό ήταν ότι εκεί μέσα μπορούσα να βρω τα πάντα για τα μπλογκς. Έτσι λοιπόν δημιούργησα κι εγώ τον δικό μου χώρο. Φαντάζομαι γνωρίζεται όλοι σας πως ένιωσα όταν έκανα την πρώτη μου ανάρτηση και πήρα το πρώτο μου σχόλιο ή όταν άρχισαν να γράφονται οι πρώτοι μου αναγνώστες. Το γνωρίζεται πολύ καλά διότι στην δική μου θέση βρεθήκατε κι εσείς φίλοι μου κάποτε.

30 "Χαμένα Χρόνια"

Το τραγούδι "Χαμένα Χρόνια" το δημιούργησα στις 05 Φεβρουαρίου 2011. Είναι ένα instrumental που θα ήθελα πολύ να το ακούσετε και πιστεύω να το αγαπήσετε όπως το αγάπησα κι εγώ καθώς το έφτιαχνα. Τα χρόνια χάνονται όπως η άμμος που την παρασέρνει στο πέρασμά του ο αέρας. Το μόνο που μένει στην μνήμη μας είναι κάποιες στιγμές.  Αυτές οι στιγμές, μας προκαλούν μια γλυκιά νοσταλγία. Μια νοσταλγία για όλα αυτά τα χρόνια που ήμασταν παιδιά. Ελπίζω να σας αρέσει και να μην ξεχνάτε πως κάθε σχόλιο σας είναι επιθυμητό.